بتن متخلخل 

 

بتن متخلخل یک واژه است و طبق تعریف، ماده ای است با اسلامپ صفر که

اجازه می دهد آب از آن عبور کند منابع آب زیرزمینی را تغذیه کند و مواد تشکیل

دهنده آن سیمان پرتلند، سنگدانه درشت، مقدار کم یا فاقد ریزدانه،آب و مواد

افزودنی می باشد. این عناصر در نهایت بتن سخت شده با حفرات مرتبط را

تولید می کنند. طول عمر خدمت دهی روسازی متخلخل حاوی سنگدانه های

درشت، حدودا 50-30 % بیشتر از روسازی معمولی است . دانه بندی و اندازه

سنگدانه های درشت، نسبت آب به مواد سیمانی و میزان تراکم، بر اندازه حفرات

اثر میگذارند .

مشخصات

معمولا 8-2 میلیمتر هستند. معمولا برای ساخت بتن متخلخل

از درشت دانه های با اندازه یکسان استفاده می شود که میتوان به راحتی

به درصد حفرات بیش از 15 %رسید. این طرح های اختلاط عمدتا دارای نفوذپذیری

بالا و مقاومت ناکافی می باشند. اندازه سنگدانه، دانه بندی و مقدار سنگدانه

مصرفی در مخلوط بتن متخلخل همگی از عوامل تاثیر گذار بر مقاومت فشاری

بدست آمده می باشند. افزایش مقدار خمیر سیمان به معنای افزایش مقاومت

کلی مخلوط بتن متخلخل می باشد. افزایش در سطح خمیر سیمان، می تواند

به راحتی از طریق استفاده از سنگدانه ریز بدست آید. با استفاده از سنگدانه ریز،

سطح مخصوص سنگدانه ها بیشتر شده و خمیر سیمان سطح گسترده تری از

سنگدانه ها را پوشش می دهد. نتایج نشان داد که نسبت آب به سیمان بهینه

0.32 تا 0.34 می باشد. مشخصات خمیر سیمان در بتن متخلخل تنوع گسترده ای

نسبت به بتن معمولی دارد. خمیر سیمان استفاده شده در بتن متخلخل باید

چسبندگی و عدم روانی بالایی داشته باشد.

کاربرد بتن متخلخل یا بتن اسفنجی

روسازی بتن متخلخل نقش اساسی در کنترل کیفیت آب و مدیریت رواناب

حاصل از بارندگی ایفا می کند. محققان دریافته اند که رواناب اثرات بالقوه ای

بر منابع آبهای سطحی و زیرزمینی دارد. همراه با توسعه شهرنشینی،

سطوح نفوذناپذیر افزایش پیدا می کند و در نتیجه ی آن حجم رواناب افزایش

پیدا می کند و منجر به تشکیل سیلاب و فرسایش لبه ی معابر می گردد.

روسازی بتن متخلخل علاوه بر کاهش اثرات ناشی از گسترش سطوح نفوذ

ناپذیر از طریق کاهش میزان رواناب، به حفظ منابع آبی موجود کمک می کند

مهمتر از همه، از دیدگاه مهندسان راه و حمل و نقل، کاهش میزان رواناب می تواند

سطح ایمنی معابر را افزایش دهد علاوه بر این، روسازی بتن متخلخل دارای چندی

ویژگی سودمند دیگر نظیر کاهش آلودگی صوتی، کاهش گرما، حفظ اکوسیستم محلی،

تقویت ذخایر آب زیرزمینی و حفظ رشد درختان می باشد. همچنین نفوذپذیری مناسب

روسازی متخلخل می تواند نیاز به سیستم های پر هزینه مدیریت رواناب را به

میزان قابل توجهی کاهش دهد. از سویی روسازی بتن متخلخل می تواند

پتانسیل بروز برخی مشکلات قانونی برای یک مالک یا سازنده، را با کاهش

نیاز به حوضچه رواناب و ایمنی متعاقب آن، نظیر غرق شدن و غیره، کاهش دهد.

امروزه، بسیاری از مکان های سرتاسر دنیا، بارندگی و در نتیجه شکل گیری حوض های

آب را تجربه کرده اند. این ناشی از اثر توامان افزایش نرخ بارندگی و کاهش

نفوذپذیری سطوح نواحی شهری می باشد. برای حل این مشکل،باید مشکلات

مهم زیست محیطی رخ داده پیرامون مناطق مسکونی کاهش پیدا کند. با بکارگیری

رویکردهای متفاوت، می توان به استانداردهای جدیدی از آژانس حمایت از محیط

زیست دست پیدا کرد. پدیده شهری سازی، به دلیل افزایش نفوذ ناپذیری، میزان

رواناب را افزایش می دهد و به طور خاص، تغذیه ی ذخایر آب زیرزمینی را تحت تاثیر

قرار می دهد. به منظور حفظ اندازه و کیفیت تغذیه ی ذخایر آب، سطوح نفوذ ناپذیر

باید کنترل شوند. روسازی متخلخل می تواند نرخ طبیعی نفوذپذیری هیدرولوژیکی

را در زمین های توسعه یافته حفظ کند. این یک تکنولوژی پایدار و دوستدار محیط

زیست می باشد و برای معابر با حجم ترافیک کم قابل استفاده است (نظیر

پارکینگ بدون سقف، خیابان با ترافیک سبک و پیاده رو ها).